Standaarden zijn een veelgebruikte manier om uitwisselingsafspraken te maken. Standaarden zijn uniforme afspraken die door alle uitwisselingspartners worden geaccepteerd.

Standaarden kunnen worden onderverdeeld in interne en externe standaarden. Een interne standaard is een afspraak binnen een organisatie. Een externe standaard is een afspraak die buiten de organisatie is gemaakt, maar waarvan de organisatie afgesproken heeft zich toch aan de voorwaarden ervan te houden. Externe standaarden kunnen door onafhankelijke partijen worden gedefinieerd en beheerd. Voorbeelden van organisaties die externe standaarden definiëren en beheren zijn de Internet Engineering Task Force (IETF), het World Wide Web Consortium (W3C). Het gebruik van een huisstijl voor een bedrijf is een voorbeeld van een interne standaard.

Een andere wijze waarop standaarden kunnen worden opgedeeld zijn open standaarden en gesloten standaarden. Een open standaard is een verzameling afspraken die publiek toegankelijk zijn. Een gesloten standaard is alleen toegankelijk voor de uitwisselingspartners. Bij een gesloten standaard bestaat het gevaar van vendor lock-in. Dit houdt in dat het wisselen van leverancier moeilijk is omdat andere leveranciers geen toegang hebben tot de standaard. De overheid heeft open standaarden in principe verplicht gesteld en een lijst van open standaarden gepubliceerd waarvan alleen gemotiveerd mag worden afgeweken ("comply or explain").

De volgende richtlijnen met betrekking tot het gebruik van standaarden kunnen worden gehanteerd:

• Standaarden zijn beter onderhoudbaar dan ad-hoc oplossingen
• Een open standaard reduceert het gevaar op vendor lock-in
• Streef naar aansluiting bij de Webrichtlijnen indien u een overheidswebsite creëert
• Streef naar aansluiting bij de lijst met open standaarden om beheer van de uitwisselingsafspraken te vergemakkelijken

Voor het beoordelen van de kwaliteit van standaarden (waarvan openheid deel uitmaakt) is in het INTEGRATE-project een kwaliteitsraamwerk ontwikkeld.